जीर्णोद्धार १९९०

अकोल्यातील पहिला मोठा जीर्णोद्धार – मंदिराला नवी ओळख

मंदिराची रचना जुनी, लहान आणि अपुरी होती. भक्तांची वाढती संख्या पहाता मंदिराला नवीन रूपाची गरज होती. लक्ष्मीकांत जोशींनी समाजातील लोक, ट्रस्टचे सदस्य, आणि भक्तांना एकत्र करून मंदिराचा पहिला व्यापक जीर्णोद्धार केला. त्यांनी बांधून घेतले:

• विशाल सभामंडप – जिथे भजन, प्रवचने आणि उत्सव होऊ शकतात
• नवा गाभारा – शांत, पवित्र आणि आकर्षक
• भक्तांसाठी खोल्या आणि व्यवस्था

या कामांमुळे मंदिराचे स्वरूप केवळ धार्मिक ठिकाणापासून एक सुसंस्कृत आध्यात्मिक केंद्र झाले.

भक्ती आणि सांस्कृतिक उपक्रमांना उभारणी

लक्ष्मीकांत जोशींच्या नेतृत्वाखाली मंदिरात अनेक उपक्रमांची परंपरा सुरू झाली:

• नित्य पूजा-अर्चना आणि अभिषेक
• साप्ताहिक व मासिक भजन-कीर्तन
• विविध धार्मिक प्रवचने
• दत्तजयंतीचा वार्षिक भव्य उत्सव
• वारी, पालख्या आणि सामूहिक उपक्रम

या सर्व उपक्रमांमुळे मंदिर फक्त श्रद्धेचे केंद्र राहिले नाही, तर संस्कृती, एकता आणि सामाजिक ऊर्जा देणारे केंद्र बनले. मंदिराचे रूपांतर – एका कुटुंबाची सेवा ते संपूर्ण शहराची धरोहर. जोशी कुटुंबाच्या या तीन पिढ्यांच्या योगदानाने मंदिराचा प्रवास असा झाला:

• बानूबाईंच्या इच्छेतील बीज
• हरिभाऊ जोशींच्या सेवेतून मुळे
• दत्तोपंत जोशींच्या सार्वजनिकरणातून खांब
• आणि लक्ष्मीकांत जोशींच्या जीर्णोद्धारातून आधुनिक रूप

आज मंदिर जुने शहरातील:

• श्रद्धेचे केंद्र,
• संतांच्या परंपरेचे स्मरणस्थान,
• सांस्कृतिक आणि अध्यात्मिक कार्यक्रमांचे व्यासपीठ,
• आणि अकोल्याच्या आध्यात्मिक नकाशावरील प्रमुख ठिकाण, म्हणून ओळखले जाते.