जगाला सुधारण्यापेक्षा स्वताला ओळखणे हाच खरा धर्म

माणूस दिवसभर बाहेरच्या जगाकडे पाहतो, दुसऱ्यांचे दोष शोधतो आणि स्वतःच्या सुखासाठी धावपळ करतो. पण महाराज म्हणतात, जोपर्यंत तुमची दृष्टी 'अंतर्मुख' होत नाही, तोपर्यंत तुम्हाला शांती मिळणार नाही. आजच्या या वचनांमधून महाराजांनी आपल्याला आरसा दाखवला आहे.

१. प्रारब्ध आणि ईश्वरी नियोजन: आपल्या आयुष्यात ज्या काही घटना घडतात, त्या आपल्या पूर्वसंचिताचा भाग असतात. महाराज सांगतात की, “जे व्हायचे आहे ते होणारच आहे.” आपण विनाकारण चिंता करतो. जो मनुष्य ईश्वराच्या नियोजनावर विश्वास ठेवतो, त्याचे अर्धे दुःख तिथेच संपते. आपण केवळ 'निमित्त' आहोत हे समजले की अहंकाराचा पडदा दूर होतो.

२. नामाचे सामर्थ्य आणि मनाची एकाग्रता: जसे अन्नाशिवाय शरीर चालत नाही, तसे नामाशिवाय मन शुद्ध होत नाही. महाराजांनी 'नामस्मरणावर' मोठा भर दिला आहे. नाम म्हणजे केवळ ओठांची हालचाल नव्हे, तर ती हृदयातील जाणीव असली पाहिजे. जेव्हा तुम्ही अखंड नामात असता, तेव्हा बाह्य जगातील वादळे तुमच्या मनाची शांती हिरावून घेऊ शकत नाहीत. हेच जीवनाचे खरे 'कवच' आहे.

३. गुरुभक्ती एक अतूट बंधन: सद्गुरू हे केवळ मार्गदर्शक नाहीत, तर ते तुमच्या आत्म्याचे रक्षक आहेत. महाराज म्हणतात, “तुम्ही त्यांच्याकडे एक पाऊल टाका, ते तुमच्याकडे दहा पावले येतील.” पण हे पाऊल विश्वासाचे हवे. शिष्याने आपली बुद्धी गुरूंच्या चरणी गहाण ठेवली पाहिजे. जिथे तर्क संपतो, तिथेच अनुभूतीचा प्रवास सुरू होतो.

४. दैनंदिन आचरणासाठी उपदेश : तुमचे काम प्रामाणिकपणे करा, पण फळाची अपेक्षा करू नका. दुसऱ्याचा अपमान करू नका, कारण प्रत्येक हृदयात तोच परमात्मा वास करतो. दिवसातून किमान काही वेळ शांत बसून स्वतःचा शोध घ्या. ही शांतता तुम्हाला जगातील सर्व गोंधळापासून वाचवेल.

५. आजचे बोधवाक्य: घाबरू नका, कारण तुम्ही एकटे नाही आहात. सद्गुरूंची कृपा सावलीसारखी तुमच्या सोबत आहे. फक्त तुमचे लक्ष त्यांच्याकडे असू द्या. जो त्यांच्या नामात रंगला, तो या भवसागरातून कधीच बुडणार नाही.

बाह्य सुखाच्या मागे धावू नका, अंतरीच्या सुखाचा ठेवा शोधा. तिथेच तुमचा 'व्यंकटेश' वाट पाहत आहे.